Smak zaczyna się w głowie

To jeden z tych paradoksów, które zna niemal każdy miłośnik wina. W restauracji zamawiamy butelkę, zachwycamy się aromatem i harmonią smaku. Kilka tygodni później kupujemy dokładnie to samo wino do domu. Ten sam rocznik, ten sam producent. Otwieramy, nalewamy do kieliszka i... coś się nie zgadza. Wino jest dobre, ale nie aż tak dobre, jak je zapamiętaliśmy.

Najprostsze wyjaśnienia zwykle dotyczą temperatury podania, odpowiedniego szkła czy warunków przechowywania. Wszystko to ma znaczenie. A jednak istnieje jeszcze jeden czynnik, często silniejszy od wszystkich pozostałych. To nasza głowa.

Smak nie jest bowiem wyłącznie efektem pracy kubków smakowych. Jest wynikiem interpretacji. Mózg nieustannie nadaje znaczenie temu, co widzimy, słyszymy i przeżywamy. Wino staje się częścią większej historii.

Jest taki moment w restauracji, kiedy los całego wieczoru zostaje złożony w ręce jednej osoby. Nie jest to szef kuchni. Nie jest to nawet sommelier. To ten nieszczęśnik przy stole, który usłyszał: „Ty wybierz wino”.

Kelner podaje kartę win. Otwierasz ją i nagle okazuje się, że stajesz się uczestnikiem egzaminu. Burgundia czy Barolo? Naturalne czy klasyczne? A może zdać się na rekomendację? Obok siedzą znajomi, klient, albo ktoś,