Novotel Praha Wenceslas Square po zakończonej modernizacji stawia przede wszystkim na gastronomię. Nowa restauracja TATA, otwarta w grudniu, ma ambicję być czymś więcej niż hotelowym zapleczem dla gości – to otwarta, żywa przestrzeń do spotkań przy jedzeniu, inspirowana śródziemnomorskim stylem biesiadowania i ideą dzielenia się przy wspólnym stole.

Restauracja zamiast klasycznego lobby
TATA łączy funkcje lobby, baru i restauracji w jednej przestrzeni. Zamiast formalnej sali – swobodna atmosfera, długie stoły i kuchnia nastawiona na wspólne jedzenie. To podejście coraz częściej pojawia się w nowoczesnych konceptach gastronomicznych, gdzie restauracja ma być centrum życia, a nie dodatkiem do hotelu.
Menu opiera się na kuchni śródziemnomorskiej, ale nie brakuje w nim lokalnych akcentów. Karta stawia na wyraziste smaki, proste formy i dania, które naturalnie zachęcają do dzielenia się. W kuchni wykorzystywane są świeże zioła – mięta, bazylia, rozmaryn i tymianek – uprawiane na miejscu, co podkreśla autentyczny i odpowiedzialny charakter konceptu.
Design, smak i atmosfera
TATA to nie tylko menu, ale całościowe doświadczenie. Design wnętrza, muzyka, zapach i sposób serwisu tworzą spójny klimat – określany przez twórców jako TATA Vibe. To przestrzeń, w której można zarówno zjeść kolację, spotkać się przy drinku, jak i popracować w ciągu dnia.
– Chcieliśmy stworzyć miejsce, które żyje przez cały dzień i naturalnie przyciąga ludzi – nie tylko hotelowych gości, ale też mieszkańców miasta – mówi Matthieu Claudel, General Manager Novotel Praha Wenceslas Square.
Gastro jako punkt wyjścia do zmiany
Nowy koncept restauracyjny jest jednym z kluczowych elementów szerszej metamorfozy hotelu, obejmującej także pokoje i strefy wspólne. Jednak to właśnie gastronomia ma pełnić rolę magnesu i wyróżnika – miejsca, które wpisuje się w miejską scenę kulinarną, a nie funkcjonuje wyłącznie w hotelowej bańce.
Otwarciu TATA towarzyszyły działania skierowane do mediów zagranicznych, realizowane we współpracy z Prague City Tourism. Ich celem było pokazanie Pragi mniej oczywistej – również od strony kulinarnej – i osadzenie nowego konceptu w lokalnym kontekście.



